Nic nie czyni człowieka bardziej wolnym niż radość. Radość wyzwala umysł i napełnia go spokojem
Nachman z Bracławia
Ktoś, kto nie widzi, kiedy trzeba, a kiedy nie trzeba poszukiwać dowodu - to ktoś nie wychowany ("Metafizyka", IV, 1006a i nast.)
Arystoteles
Gdy ktoś chętnie maszeruje w szeregu, to już zasługuje na moją pogardę, bo tylko przez przeoczenie zachował mózg - całkowicie wystarczyłby takiemu człowiekowi szpik kostny
Albert Einstein
Ani jedna osoba, ani pewna liczba osób nie ma prawa powiedzieć innej dojrzałej ludzkiej istocie, że nie wolno jej robić z sobą dla swego własnego dobra, co jej się żywnie podoba ("O wolności")
John Stuart Mill
Wszyscy chcą naszego dobra. Nie dajcie go sobie zabrać.
Stanisław Jerzy Lec
Ludzie, którzy piszą wiele książek, dowodzą w ten sposób, że nie mają nic do powiedzenia
Martin Heidegger
Przebaczenie znaczy zwykle po prostu zapomnienie (…). Zamiast być cnotą, graniczy z bezbożnym, pozbawionym szacunku zaniedbaniem. Bogowie wybaczają niewiele i tylko z rzadka (…). Bogowie chcą być pamiętani; oni nie proszą o wybaczenie za zamęt i spustoszenie, jakie wywołują; chcą, żeby wywoływane przez nich zamęt i spustoszenie były pamiętane (…). Ciągłość przekleństwa, żalu i urazy zachowuje i utrwala w świadomości wartość przodków, wrogów i przyjaciół (…). Przebaczenie wymazuje to wszystko i tym samym unieważnia historię. A wtedy człowiek zaczyna niczym małe dziecko, tabula rasa, nie dysponując żadną wiedzą na temat natury człowieka, głębi duszy, na temat bogów
James Hillman
Ty miłych udręk umysłom przysparzasz zdrętwiałym (...) ty zawiedzionym nadzieję przywracasz, ty biedakowi przyprawiasz rogi, że za nic ma królów groźby, za nic oręż złowrogi (apostrofa do wina)
Horacy
czy bogowie lubią to, co zbożne dlatego, że ono jest zbożne, czy też ono jest dlatego zbożne, że je bogowie lubią
Sokrates (Eutyfron)

Od roku prawie dyskutujemy w naszym Studium o zmianie nazwy. Chcemy, by trafniej przedstawiała to, co znajduje się w naszym programie. No i udało się. Oto rezultat:

 

Studium Filozofii i Historii Idei WSFT

 

Nowa nazwa pozwala nam na kontynuację, ale równocześnie wprowadza ważne dla nas zmiany. Bardziej odzwierciedla profil naszego Studium. Wykłady z historii starożytnej Grecji to także historia kultury, idei, które wytwarzali, i zarazem tło dla początków filozofii. Historia Rzymu to także idee polityczne, społeczne, podobnie historia chrześcijaństwa, to splot myśli religijnej, filozofii, lecz także ważny etap ewolucji zachodniej kultury.

 

Przyglądamy się rozmaitym religiom, ich powstaniu i rozwojowi, z zewnątrz, niekonfesyjnie - tak jak zwykło się robić na salach uniwersyteckich. Chrześcijaństwo, jego początki, sama postać Jezusa, jak widzą ją historycy, niekoniecznie kościelni - to temat, do którego wracamy regularnie. Są też oczywiście niezwykle interesujące aspekty narodzin chrześcijaństwa jako zorganizowanej grupy ludzi, historia instytucji, z własną doktryną, historia tego, jak ewoluuje ich samorozumienie w II, III, IV wieku, oraz jak patrzyli na nich inni obywatele Cesarstwa. Podobnie mieliśmy i będziemy mieli w programie wykłady o historii innych religii, judaizmu, islamu, buddyzmu. 

 

Filozofia dziś to nie tylko filozofia, ale to filozofowie zajmujący się tym, co wnoszą do naszego rozumienia świata nauki przyrodnicze. Stąd pojawiają się nas regularnie wykłady ze współczesnej neurobiologii, fizyki. 

 

Mamy więc w WSFT zarazem filozofię i historię idei.

 

Szczegółowe omówienie programu wykładów na nowy rok akademicki można znaleźć w zakładce Program.

A sam program - paradoksalnie - w zakładce Wykłady. Zapisy od 1 września 2019.

 

serdecznie zapraszam

 

Tadeusz Bartoś

dyrektor programowy WSFT